ویزای همسر در استرالیا به همسر یا شریک زندگی (de facto) یک شهروند استرالیا، یک مقیم دائم استرالیا یا یک شهروند واجد شرایط نیوزیلند اجازه می‌دهد در استرالیا زندگی کند و می‌تواند به اقامت دائم منجر شود. وزارت امور داخلی استرالیا (Department of Home Affairs) این ویزاها را در دو مسیر دسته‌بندی می‌کند و اینکه کدام مسیر اعمال می‌شود، معمولاً به محل حضور متقاضی هنگام ارائه درخواست بستگی دارد. این مقاله الزامات اصلی و مراحل معمول را به زبان ساده توضیح می‌دهد.
کدام ویزای همسر برای شما مناسب است؟
وزارت امور داخلی دو مسیر اصلی را توصیف می‌کند که هر کدام یک مرحله موقت و پس از آن یک مرحله دائم دارد.
- داخل کشور: متقاضی هنگام ارائه درخواست در استرالیا است. ویزای همسر (subclass 820) مرحله موقت و ویزای همسر (subclass 801) مرحله دائم است.
- خارج از کشور: متقاضی هنگام ارائه درخواست خارج از استرالیا است. ویزای همسر (موقت) (subclass 309) مرحله نخست و ویزای همسر (مهاجرتی) (subclass 100) مرحله دائم است.
در اغلب موارد، یک درخواست هر دو مرحله را پوشش می‌دهد. ویزای دائم معمولاً پس از آن بررسی می‌شود که متقاضی برای مدتی که وزارت تعیین می‌کند ویزای موقت یا ویزای اولیه را در اختیار داشته باشد؛ بنابراین بهتر است زمان‌بندی فعلی را در وب‌سایت Home Affairs بررسی کنید.
چه کسی می‌تواند حمایت کند؟
حامی باید شهروند استرالیا، مقیم دائم استرالیا یا شهروند واجد شرایط نیوزیلند باشد. همچنین حامی باید توسط وزارت تأیید شود و تعهدات مشخصی را بپذیرد. حمایت ممکن است در برخی شرایط رد شود، از جمله زمانی که حامی محکومیت‌های کیفری خاصی دارد یا پیش‌تر در محدوده‌های زمانی مقرر از شریک دیگری حمایت کرده است. از آنجا که این قواعد دقیق و پیچیده‌اند، حامیان باید وضعیت خود را از همان ابتدا بررسی کنند.
الزامات اصلی واجد شرایط بودن
بر اساس قانون مهاجرت ۱۹۵۸ (Migration Act 1958) و آیین‌نامه مهاجرت ۱۹۹۴ (Migration Regulations 1994)، متقاضی باید نشان دهد که با حامی در یک رابطه واقعی و پایدار، با کنارگذاشتن همه دیگران، قرار دارد. این رابطه باید یا ازدواج باشد یا رابطه de facto.
- زوج‌های متأهل: ازدواج باید طبق قانون استرالیا معتبر باشد و وزارت همچنان واقعی بودن رابطه را ارزیابی می‌کند.
- زوج‌های de facto: زوج باید عموماً به‌صورت واقعی در یک زندگی مشترک خانگی زندگی کرده باشد. معمولاً این شرط وجود دارد که رابطه de facto دست‌کم ۱۲ ماه پیش از ارائه درخواست برقرار بوده باشد، مگر اینکه استثنایی اعمال شود (برای مثال زوج رابطه خود را نزد مرجع یک ایالت یا قلمرو استرالیا ثبت کرده باشد). قواعد جاری را برای وضعیت خود بررسی کنید.
- سلامت و سوابق: متقاضیان عموماً باید الزامات سلامت را برآورده کنند و برای کشورهایی که در دوره‌های مشخص در آن‌ها زندگی کرده‌اند، گواهی پلیس ارائه دهند.
- معیارهای دیگر: متقاضی باید معیارهای منافع عمومی و سایر معیارها را برآورده کند و برخی متقاضیان نباید ویزایی با شرط «ماندن بیشتر ممنوع» (no further stay) داشته باشند.
مدارک اثبات رابطه واقعی
Home Affairs کل رابطه را بررسی می‌کند، نه فقط یک سند را. تصمیم‌گیرندگان معمولاً چهار حوزه کلی را در نظر می‌گیرند.
- جنبه‌های مالی: برای مثال حساب‌های بانکی مشترک، قبوض مشترک یا مالکیت یا اجاره مشترک ملک.
- ماهیت زندگی خانگی: محل سکونت شما، نحوه تقسیم مسئولیت‌ها و اینکه آیا خانه را با هم شریک هستید.
- جنبه‌های اجتماعی: نگاه دیگران به شما به‌عنوان یک زوج، مانند اظهارات دوستان و خانواده و عکس‌های مشترک در طول زمان.
- تعهد: آگاهی شما از شرایط شخصی یکدیگر، برنامه‌های آینده و شیوه ارتباط شما هنگام دوری.
اظهارنامه‌های سوگندی (statutory declarations) از سوی متقاضی، حامی و افرادی که زوج را می‌شناسند معمولاً استفاده می‌شود. مدارکی که به زبان انگلیسی نیستند عموماً به ترجمه رسمی تأییدشده نیاز دارند.
فرایند درخواست
- مسیر درست (داخل یا خارج از کشور) و واجد شرایط بودن هر دو شریک را تأیید کنید.
- مدارک هویتی، رابطه، سوابق و سلامت را گردآوری کنید.
- درخواست را که شامل بخش حمایت نیز هست، از طریق ImmiAccount ثبت کنید و هزینه درخواست را بپردازید.
- در صورت درخواست، معاینات پزشکی را انجام دهید و گواهی پلیس ارائه کنید.
- به هر درخواست اطلاعات بیشتر در مهلت داده‌شده پاسخ دهید.
- تصمیم مرحله نخست را دریافت کنید و سپس برای مرحله دائم ارزیابی شوید.
متقاضیان داخل کشور معمولاً تا زمان رسیدگی به درخواست، ویزای موقت (bridging visa) دریافت می‌کنند که عموماً اجازه ماندن در استرالیا را می‌دهد. زمان رسیدگی متفاوت است و Home Affairs زمان‌های تقریبی را در وب‌سایت خود منتشر می‌کند. هزینه‌های درخواست ویزا نیز تغییر می‌کند، پس پیش از ثبت درخواست مبلغ جاری را بررسی کنید.
مقررات مربوط به خشونت خانوادگی
اگر رابطه‌ای به‌دلیل خشونت خانوادگی پایان یابد، مقررات ویژه‌ای ممکن است به متقاضی اجازه دهد درخواست را ادامه دهد و همچنان برای اقامت دائم بررسی شود. در برخی شرایط نیز، مانند فوت حامی یا زمانی که طرفین مسئولیت والدینی مشترک نسبت به یک کودک دارند، درخواست ممکن است ادامه یابد. این مقررات الزامات مدرکی مشخصی دارند و مشاوره حقوقی قویاً توصیه می‌شود.
مشکلات رایجی که باید از آن‌ها پرهیز کرد
- ثبت درخواست با مدارک ناکافی که فقط یک جنبه از رابطه را پوشش می‌دهد.
- ناهماهنگی میان مدارک، اظهارنامه‌ها و درخواست‌های ویزای پیشین.
- نادیده‌گرفتن مسائل مربوط به واجد شرایط بودن حامی یا لزوم ارائه مدارک سوابق.
- اجازه‌دادن به منقضی‌شدن ویزای فعلی یا نقض شرایط آن در زمان انتظار.
درخواست‌های ویزای همسر اغلب شامل اطلاعات شخصی فراوانی هستند و اشتباهات کوچک می‌توانند باعث تأخیر یا رد درخواست شوند. دریافت مشاوره پیش از ثبت درخواست می‌تواند به شما کمک کند مسیر درست را انتخاب کنید و مدارک خود را روشن ارائه دهید. هیچ‌کس نمی‌تواند نتیجه مشخصی را تضمین کند، زیرا هر درخواست بر اساس واقعیت‌های خودش بررسی می‌شود.
پرسش‌های متداول
ویزای همسر چقدر طول می‌کشد؟
زمان رسیدگی بسته به مسیر، حجم کار وزارت و کامل بودن درخواست شما متفاوت است. Home Affairs زمان‌های تقریبی رسیدگی را برای هر ویزا منتشر می‌کند که فقط یک راهنما هستند.
آیا با ویزای همسر می‌توانم کار و تحصیل کنم؟
متقاضیان داخل کشور عموماً در زمان انتظار ویزای موقت (bridging visa) دریافت می‌کنند و دارندگان ویزای موقت همسر عموماً حق کار و تحصیل دارند. شرایط می‌تواند میان ویزاها متفاوت باشد، پس شرایط درج‌شده در اطلاعیه صدور ویزا را بررسی کنید.
آیا برای درخواست باید ازدواج کرده باشیم؟
خیر. یک رابطه de facto واقعی نیز می‌تواند واجد شرایط باشد، از جمله رابطه همجنس. زوج‌های de facto معمولاً باید رابطه‌ای ۱۲ ماهه را نشان دهند، مگر اینکه استثنایی مانند ثبت رابطه اعمال شود.
اگر ویزای همسر من رد شود چه می‌شود؟
بسته به ویزا و شرایط شما، ممکن است بتوانید در مهلت‌های سخت‌گیرانه از دیوان بازنگری اداری (Administrative Review Tribunal) درخواست بازنگری کنید. در صورت دریافت رد درخواست، سریع مشاوره بگیرید.
این مقاله فقط اطلاعات عمومی است و مشاوره حقوقی محسوب نمی‌شود. قوانین و رویه‌ها تغییر می‌کنند و شرایط هر فرد متفاوت است. پیش از هر اقدامی درباره وضعیت خود با یک وکیل صحبت کنید.
سؤالی درباره این موضوع دارید؟
برای مشاوره وقت بگیرید و مستقیماً با وکیل خود صحبت کنید — بدون مرکز تماس و بدون ارجاع‌های پی‌درپی.
رزرو مشاوره