توافق‌نامه‌های مالی الزام‌آور، که اغلب prenup یا قرارداد پیش از ازدواج نامیده می‌شوند، به زوج‌ها امکان می‌دهند از پیش، یا پس از جدایی، تعیین کنند امور مالی‌شان چگونه تقسیم شود. این توافق‌نامه‌ها در استرالیا رو به افزایش‌اند، از جمله برای ازدواج‌های دوم، زوج‌هایی که کسب‌وکار خانوادگی یا ارث دارند و زوج‌های de facto. این راهنما توضیح می‌دهد توافق‌نامه‌های مالی الزام‌آور چیستند، چه چیزی آن‌ها را الزام‌آور می‌کند و چه خطراتی دارند.

توافق‌نامه مالی الزام‌آور چیست؟

توافق‌نامه مالی الزام‌آور (binding financial agreement، BFA) توافقی کتبی میان دو نفر درباره نحوه رسیدگی به اموال و منابع مالی آن‌ها در صورت پایان رابطه است. این توافق‌نامه بر اساس قانون حقوق خانواده ۱۹۷۵ (Family Law Act 1975) (Cth) «توافق‌نامه مالی» نیز نامیده می‌شود. اگر الزامات قانونی را رعایت کند، می‌تواند جایگزین نقش دادگاه در تقسیم اموال شود و به طرفین کنترل و حریم خصوصی بیشتری بدهد.

BFA را می‌توان در این زمان‌ها تنظیم کرد:

  • پیش از ازدواج یا رابطه de facto (که معمولاً prenup نامیده می‌شود)
  • در طول رابطه (که گاهی midnup نامیده می‌شود)
  • پس از جدایی یا طلاق (postnup یا توافق‌نامه جدایی)

این قانون زوج‌های متأهل و زوج‌های de facto، از جمله زوج‌های همجنس را پوشش می‌دهد. بخش‌های مختلفی از قانون درباره هر کدام اعمال می‌شود، اما اصول مشابه است.

BFA چه چیزهایی را می‌تواند دربر بگیرد؟

BFA می‌تواند نحوه تقسیم اموال موجود و آینده را تعیین کند، از جمله املاک، سرمایه‌گذاری‌ها، کسب‌وکارها و در بسیاری موارد بازنشستگی (superannuation). همچنین می‌تواند به نفقه همسر بپردازد. این توافق‌نامه نمی‌تواند اختیارات دادگاه درباره فرزندان را از بین ببرد. ترتیبات مربوط به فرزندپروری و نفقه فرزند همچنان تابع قانون است و نمی‌توان با توافق از آن‌ها صرف‌نظر کرد.

چه چیزی BFA را الزام‌آور می‌کند؟

قانون سخت‌گیرانه است. برای الزام‌آور بودن، توافق‌نامه مالی عموماً باید:

  1. کتبی باشد و هر دو طرف آن را امضا کنند
  2. بیان کند که بر اساس مقررات مربوطه قانون حقوق خانواده (Family Law Act) تنظیم شده است
  3. پس از آن تنظیم شود که هر طرف از یک وکیل مشاوره حقوقی مستقل درباره اثر توافق‌نامه بر حقوقش و درباره مزایا و معایب آن در زمان ارائه مشاوره دریافت کرده باشد
  4. شامل بیانیه امضاشده از هر وکیل باشد که تأیید می‌کند مشاوره ارائه شده و یک نسخه از آن به هر طرف داده شده است

دادگاه در صورت وجود نقص فنی تا حدی انعطاف دارد، اما نباید برنامه‌ریزی خود را بر آن استوار کنید. رعایت درست فرآیند از ابتدا امن‌تر و ارزان‌تر از جدال بر سر آن در آینده است.

آیا BFA را می‌توان باطل کرد؟

بله. حتی توافق‌نامه امضاشده نیز قابل اعتراض است. دادگاه می‌تواند در شرایط محدودی توافق‌نامه مالی را باطل کند، از جمله:

  • تقلب، از جمله عدم افشای یک موضوع مهم
  • نفوذ نامشروع، اجبار یا رفتار غیرمنصفانه (unconscionable)
  • باطل، قابل ابطال یا غیرقابل اجرا بودن توافق‌نامه
  • تغییر مهم شرایط مربوط به نگهداری، رفاه و رشد کودک، که اجرای توافق‌نامه موجب سختی شود

طرفین همچنین می‌توانند BFA را با توافق و با استفاده از یک توافق‌نامه فسخ جداگانه که الزامات قانونی را رعایت کند، پایان دهند.

نکات عملی پیش از امضا

  • زمان‌بندی: زیر فشار زمان امضا نکنید. توافق‌نامه‌ای که چند روز پیش از عروسی ارائه شود، به دلایلی مانند اجبار بیشتر در معرض اعتراض است.
  • افشای کامل مالی: هر طرف باید اطلاعات دقیقی درباره دارایی‌ها، بدهی‌ها و درآمد ارائه دهد. قانون افشا را به‌طور صریح الزامی نکرده است، اما نبود آن می‌تواند خطر ایجاد کند.
  • مشاوره مستقل: هر فرد به وکیل خودش نیاز دارد. یک وکیل نمی‌تواند به‌درستی هر دو طرف را مشاوره دهد.
  • به آینده فکر کنید: فرزندان، وقفه‌های شغلی، ارث، رشد کسب‌وکار و اینکه نتیجه منصفانه در ۱۰ یا ۲۰ سال آینده چه می‌تواند باشد را در نظر بگیرید.
  • مرتب بازبینی کنید: شرایط تغییر می‌کند و توافق‌نامه‌ای که سال‌ها پیش نوشته شده ممکن است دیگر منعکس‌کننده خواسته‌های شما نباشد.
  • جایگزین‌ها را بسنجید: پس از جدایی، حکم توافقی (consent orders) دادگاه راه دیگری برای نهایی کردن تقسیم اموال است و ممکن است برای برخی طرفین مناسب‌تر باشد.

آیا BFA برای شما مناسب است؟

BFA می‌تواند اطمینان فراهم کند و از دارایی‌هایی که وارد رابطه می‌کنید، مانند کسب‌وکار خانوادگی یا ارث، محافظت کند. همچنین ممکن است اگر رابطه پایان یابد، تعارض را کاهش دهد. از سوی دیگر، این یک سند حقوقی پیچیده است و توافق‌نامه‌ای که ضعیف تنظیم شده باشد می‌تواند یک طرف را در وضعیتی بدتر از نبود توافق‌نامه قرار دهد. گفتگو درباره ترتیبات مالی نیز می‌تواند احساسی باشد و برخورد محترمانه با آن اهمیت دارد.

پرسش‌های متداول

آیا prenup در استرالیا از نظر قانونی الزام‌آور است؟

می‌تواند باشد، اگر توافق‌نامه الزامات قانونی را رعایت کند، از جمله مشاوره حقوقی مستقل برای هر دو طرف. اگر رعایت نکند، ممکن است الزام‌آور نباشد.

آیا BFA را می‌توان پس از آغاز یا پایان رابطه تنظیم کرد؟

بله. توافق‌نامه‌های مالی را می‌توان پیش از رابطه، در طول آن یا پس از آن، هم برای زوج‌های متأهل و هم برای زوج‌های de facto تنظیم کرد.

آیا BFA می‌تواند ترتیبات فرزندپروری را تعیین کند؟

خیر. دادگاه نقش خود را درباره فرزندان حفظ می‌کند و تعهدات نفقه فرزند را نمی‌توان با توافق دور زد.

آیا شریک من باید از همه دارایی‌هایم مطلع باشد؟

افشا یک الزام قانونی خودکار نیست، اما عدم افشای اطلاعات مهم ممکن است توافق‌نامه را به دلیل تقلب در معرض ابطال قرار دهد. عموماً عاقلانه است که به‌طور کامل افشا کنید.

این مقاله فقط اطلاعات عمومی است و مشاوره حقوقی محسوب نمی‌شود. قوانین و رویه‌ها تغییر می‌کنند و شرایط هر فرد متفاوت است. پیش از هر اقدامی درباره وضعیت خود با یک وکیل صحبت کنید.

سؤالی درباره این موضوع دارید؟

برای مشاوره وقت بگیرید و مستقیماً با وکیل خود صحبت کنید — بدون مرکز تماس و بدون ارجاع‌های پی‌درپی.

رزرو مشاوره